De Nederlandse vereniging voor verzamelen, De Verzamelaar, bestaat dit jaar 60 jaar. Zij vieren dit met een grote verzamelbeurs op zondag 3 april in sporthal Rusheuvel in Oss. De afdeling Oost-Brabant organiseert al sinds 1972 ook een verzamelbeurs hier in Eerde. Kartrekker van het eerste uur, Arie van der Hofstad (74), neemt plaats op het bankje.

“Verzamelaars zijn eigenlijk een beetje gek. Maar aan de andere kant: als ze er niet waren dan zou er lang niet zoveel bewaard blijven.”

Hier spreekt een man die vanaf jongs af aan ook die ‘spaartik’ in zijn genen heeft. “Het is begonnen met het sparen van kauwgomplaatjes. Ik was 10, 11 jaar oud. Van je zakgeld kocht je dan 10 kauwgums voor 25 cent. Ik bewaarde toen alles wat los en vast zat. In 1960 verhuisde we van Schijndel naar Eerde en kwam ik geregeld Piet Fiers tegen. Piet en ik zaten samen in verschillende organisaties en ook hij bleek van nature een verzamelaar te zijn. Van het een kwam het andere en zo werden we gevraagd om de gemengde beurs van Veghel over te nemen. Onze beurs heeft eerst een paar keer bij Jan Verbruggen in De Ster plaatsgevonden, maar na de opening van De Brink in ’72 zijn we daar naartoe gegaan.”

En de beurs vindt nog steeds in De Brink plaats. Al bijna 40 jaar lang komen op de vierde zondag van de maand verzamelaars uit alle windstreken van Nederland naar Eerde met hun spulletjes.

“We hebben in het begin wel eens op een zondagmorgen extra tafels gehaald bij De Ster, zo druk was het. De Brink had zelf toen nog niet genoeg tafels, vandaar”, herinnert hij zich. “We horen van velen ook dat de beurs hier in Eerde een van de beste beurzen in de regio is. Onze insteek is ook dat het samenzijn met soortgenoten, de sociale contacten onderling, het belangrijkste aspect is. Verzamelen moet je ook zien als een ontspanning.”

Tijd ook voor ontspanning op het bankje. Omdat Arie ‘van de dokter’ geen koffie mag hebben, schenken we de kopjes nog eens vol met thee. Ook lekker! Het voorjaarszonnetje staat recht op de neus, je voelt dat de lente ontwaakt.

Arie vertelt weer verder. Door de verhuizing naar Den Binnen heeft hij veel verzamelingen weggedaan. Zo had hij een ‘paar’ blikken trommels op zolder staan. Een echtpaar had hier wel interesse in. “Wat moet het kosten, vroeg de man aan me. Nou, zei ik, als je alles zelf van de zolder afhaalt dan kan je het voor een prikkie meenemen. Dat hebben ze geweten. Ze zijn de hele middag bezig geweest om alle blikken, ik denk wel een duizend stuks, van zolder af te halen. Ze hadden een grote Mercedesbus bij en die zat afgeladen vol. Hahaha! Maar... het doet wel pijn dat je je verzameling moet wegdoen. Ik heb nu allen nog een verzameling spelkaarten en een verzameling van bidprentjes van onze Geert. De rest heb ik weggedaan.”

Tussen zijn verzameling spelkaarten zit één stok die hij op een wel heel bijzondere wijze heeft verkregen. “Op een zondagmorgen, al lang geleden, zag ik bij een verzamelaar bijzondere speelkaarten liggen die ik graag wilde hebben. Die man zei, voor de grap, dat als ik een bos bloemen kon regelen voor zijn vrouw voor het einde van de beurs, hij die dan zou ruilen tegen zijn kaarten. Hij dacht natuurlijk dat ik hier op een zondagmorgen toch geen bloemen kon aankomen. Maar daar vergiste hij zich in, want ik liep naar de overkant om bij Mieke van den Tillaart een bosje bloemen te kopen. Dat had ie niet verwacht... Die kaarten heb ik nu nog steeds”, zegt hij met trotse blik.

Is verzamelen niet een beetje uit? “Nee”, geeft Arie aan, “het beursbezoek is nog op het zelfde niveau als 40 jaar geleden. Wat je wel ziet dat er bijna geen jeugd meer is.

Ze hebben nu andere bezigheden. Je ziet ze bijvoorbeeld op dit moment wel fanatiek voetbalplaatjes sparen, maar als ze alles hebben dan is het over. De gemiddelde leeftijd van de beursbezoeker is dan ook stijgende.”

Hij is het nu wat rustiger aan gaan doen. Na 33 jaar in het bestuur te hebben gezeten is hij op dit moment alleen nog ruilbeurshouder. Hij regelt de financiën en is de contactpersoon tussen het bestuur en De Brink. “We zijn een gezonde vereniging maar kunnen het hoofd maar net boven water houden.” Maar eens een verzamelaar, altijd een verzamelaar. Als Arie bijvoorbeeld op vakantie is dan zal hij altijd, bij wijze van spreken, met één oog rondkijken ofdat er ergens niet iets moois te vinden is.