Eerde is een echt wielerdorp. Dat was vroeger al zo, en nu nog steeds. Niet zo verwonderlijk dat de supportersvereniging De Eerdse Renners iets te vieren heeft, zij bestaan namelijk dit jaar 25 jaar.

“In februari hebben we een avondje voor onze leden gehad, zaterdag organiseren we een reünie voor alle oud-leden.”

Te gast deze keer op het bankje is Hans Verhagen (43). Hij is al 12,5 jaar lang de voorzitter van deze club, en hij was er ook bij toen die 25 jaar geleden werd opgericht. Hans: “Bij het 40-jarig bestaan van fanfare Echo Der Bergen werd er een ‘wilde’ wielerwedstrijd hier in Eerde georganiseerd. Fietsen was toen heel populair, en zowat heel het dorp reed mee. Ik weet nog dat ikzelf op een sportfietsje, mét pakkendrager, de rondjes reed. Wist je dat deze wedstrijd, die 60 km lang was, de eerste was voor Frank Groenendaal, een van de bekende coureurs uit ons dorp. Tijdens die koers heeft Frank, volgens mij, zelfs thuis nog even wat gegeten of zoiets. Ondenkbaar nu natuurlijk, maar wel een leuk verhaal.”

Toen is supportersvereniging De Eerdse Renners opgericht en sindsdien hebben we elk jaar een wielerwedstrijd georganiseerd. “We hebben hier jeugdwedstrijden gehad, criteriums, en de laatste acht jaar organiseren we een ATB-tocht, waaraan elke keer tussen de 400 en 500 mensen aan deelnemen. Een paar jaar terug reed bijvoorbeeld een Daphny van den Brand, bekend van het vrouwen crossen, mee. Maar ook Richard Groenendaal, een ex-wereldkampioen bij het veldrijden, betaalde hier keurig zijn inschrijfgeld en reed zijn tocht”, aldus Hans glimlachend.

Pakken we net ons tweede bakje koffie, komt er (weer) een crosser met vol geweld, en een stofwolk achterlatend, voorbij gescheurd over de Bergweg. Hans hierover: “Bij het uitzetten van de ATB-tocht is het elk jaar het zelfde liedje. Je moet goed opletten, want het zand vliegt je om de oren door die gasten”.

De belangrijkste activiteit van de supportersvereniging is toch de toertochten op de zondagmorgen. Terwijl half Nederland zich nog een keer omdraait, zitten de heren (er rijden geen dames mee) al op het smalle zadel om elke week een andere tocht te rijden in de wijde omgeving. “Het mooie is dat we een heel fanatiek groepje hebben. ’s Nachts om drie uur pas in bed is geen punt, ze zijn er ‘s morgens om half negen. Meestal verloopt het eerste uur rustig, maar dan komt de boel los. Gelukkig hebben we nog nooit een alcoholcontrole gehad, want anders zou er links en rechts wel eens een rijverbod kunnen worden uitgedeeld, schat ik zo in.”

Nog een anekdote over ‘fanatiek’: “In principe rijden we elke zondagmorgen, behalve in de vakantiemaanden. Maar als het echt beestenweer is, dan vervalt die tocht. Maar dan nóg zijn er leden die toch nog eventjes komen kijken ‘s morgens, met hun fiets in de auto, of dat we ook echt, echt niet wegrijden. Dat is toch wel het toppunt van fanatisme”, lacht Hans.

Hoeveel leden telt de club? “Er was een tijd dat we met twee groepen reden op de zondagmorgen, op dit moment zijn we met een man of twintig die actief meefietsen. Hoewel, de laatste weken wordt de groep weer groter.”

Hoe zit het met dat ‘beroemde fluitje’ van jou eigenlijk? Hans: “Hahaha, ik heb het net weer voor de dag gehaald. Zoals gezegd, de groep wordt weer wat groter, en dan wordt roepen ook weer moeilijker. Dus het bekende fluitje, zoals bij gevaarlijke oversteken of bij links afslaan, brengt uitkomst. Dit alles natuurlijk om het een beetje veilig te laten verlopen.”

Zaterdag vindt dus de reünie plaats in De Driesprong. Hans: “De supportersvereniging De Eerdse Renners heeft zo’n 130 mensen benaderd die gedurende deze periode actief mee gefietst hebben.

Ook is iedereen gevraagd om een paar wielerfoto’s (al dan niet uit de oude doos) van zichzelf op te sturen, dit om op die avond te kunnen tonen. Dus dat wordt leuke mix van jong en oud. Op deze avond zal er natuurlijk, net zoals onderweg tijdens de toertochten, veel ‘wielerpraat’ te horen zijn. Wat die ‘wielerpraat’ inhoudt? Hmm, dat kun je zelf wel invullen denk ik...”