EERDSE KRANT - 27 maart 2008

De aftrap is ‘natuurlijk’ voor Henk Biemans (60). Als vrijwilliger (toevallig ook met dezelfde initialen als deze rubriek) van Staatsbosbeheer is hij zo’n beetje de beheerder van onze bossen.

Diezelfde Eerdse bossen zijn de laatste tijd actueel: “We moeten zuinig zijn op wat we nu nog hebben. Het Brabants Landschap heeft een treffende slogan daarvoor dit jaar, ‘Als we bewaren wat we nu hebben, hoeven we straks niets te herstellen’. Daar sluit ik me bij aan”, aldus Henk. Op de vraag waarom de bossen op sommige plaatsen zo zijn uitgedund zegt hij hoofdschuddend: “Dat is veel te rigoureus gebeurd, dat moet de volgende keer anders.”

Regelmatig zie en hoor je motorcrossers door de bossen rijden, dat mag toch niet? “Nee, maar je kunt er bar weinig aan doen. Het enigste is dat de mentaliteit van deze crossers veranderd, dat ze beseffen dat ze iets aan het vernielen zijn.” Ook sterk: bij het stellen van de vraag komt er een man in een motorpak op een oude Zündapp (!) voorbij ‘gescheurd’ over de Bergweg...

Henk is veel te vinden in de bossen. “Minstens een keer per dag ben ik hier, meestal vergezeld met hond Sanja. Ik houd dan een oogje in het zeil. Is er iets niet pluis dan meld ik dat bij Staatsbosbeheer.

Het Eerdse bos is natuurlijk ook een plek voor plezier, voor jong én oud. De lente is net begonnen, je merkt en voelt aan alles dat het bos weer tot leven komt, tijd voor een anekdote: “Een aantal jaren geleden was ik aan het jagen met mijn broer Jan en een gastjager. Komen we Pieter en Zus Ploegmakers tegen. “Waar zijn jullie op aan het jagen”, vraagt Pieter uit belangstelling. “Oh, op kraaien en kouwen”, antwoord Henk. Zijn zin is nog niet af of broer Jan komt om de hoek aangelopen met drie konijnen in zijn hand. Pieter: “Zijn dat kraaien...?”

Henk tot slot: “Met een lekker voorjaarszonnetje en weinig wind is het hier nu goed toeven, hopelijk nog heel lang.”