Seniorenkoor De Bergzangers viert dit weekend hun 40-jarig bestaan. De gast deze keer op het bankje, Tien van de Ven (87), is het langste (maar ook het oudste) lid van deze zangvereniging, namelijk al 36 jaar. Naast het zingen zelf heeft ze ook negen jaar een bestuursfunctie bekleed bij De Bergzangers, als secretaris.
“In 1971 heeft Has Ploegmakers het zangkoor opgericht”, herinnert Tien zich. “Hij vroeg toen Cor Habraken, ‘unne gewone boerenjongen’, als dirigent. Maar het was in de beginjaren wat aansukkelen, tot dat Jan van de Pol en Johan Krol vroegen aan de Nijnselse pastoor om hier te komen dirigeren. Hij gaf ook les, dus dat was een hele vooruitgang. Toen hij na een jaar of acht, negen weg ging, wist wijlen Albert Marinus zijn neef Jo Coolen uit Deurne over te halen om ons vooruit te helpen. Coolen zei ‘ik wil jullie zes weken voort helpen’, maar het werden er negen jaar! Door wind en wind kwam hij elke vrijdagmorgen naar d’Eerd om de groep beter te leren zingen. In die periode zijn hebben we ook voor de eerste keer ‘uit’ gezongen, bij onze 40-jarige bruiloft”, zegt Tien met een grote glimlach.
Dirigenten vormen een rode draad in de vereniging. Ze roemt vooral de kwaliteiten van Coolen, maar ook Tiny Habraken was een ‘fijne dirigent’. Nu heeft Harrie Hermkes uit Volkel de leiding over het 26-koppig koor.
Elke dinsdagmorgen is de repetitie van 11:00 tot 12:00 uur in Den Binnenhof. Tien zal geen repetitie overslaan. “Ik kijk op woensdag al uit naar dinsdag”, zegt ze.
Tijd voor nog een bakje koffie, maar Tien heeft de eerste nog niet op. Daar heeft ze geen tijd voor. Een bokkenpootje gaat er wel in.
Ze vertelt vol passie weer verder over het zingen en het koor. De termen ‘mf-en’, ‘pp’s’ en ‘ff’s’ vliegen over tafel, dat is ‘zangtaal’. De Bergzangers treden nu regelmatig op, bijvoorbeeld bij een avondwake of een Heilige Mis. Heeft ze dan last van zenuwen? “Nee hoor”, zegt Tien. “Of dat ik nu voor 100 of voor 1000 mensen moet optreden, ik heb nergens geen last van. Sommige andere hebben dat wel, maar dan denk ik: waarom, waarvoor?”
Zingen is haar allergrootste hobby. Altijd al geweest. Op een gegeven moment was ze lid van drie koren tegelijk: het ouderenkoor, het gemengd koor en het Sint-Jozef koor. Vooral het op houden te bestaan van de laatste heeft haar pijn gedaan. “Veel Eerdenaren kwamen toen naar de kerk. Na afloop was er koffie in de zaal van het bejaardenhuis, het was er altijd gezellig. Maar toen het bejaardenhuis werd gesloopt, viel alles weg.”
Tien woont nu in Den Binnen, de repetities zijn in Den Binnenhof, ze zit dus mooi ‘kort bij het vuur’. Haar slotwoord zegt alles: “Als ik niet meer kan komen zingen, dan duurt het niet lang meer”.
Zondag aanstaande wordt het 40-jarig bestaan van De Bergzangers gevierd in Den Binnenhof. Iedereen is van harte uitgenodigd zondagmorgen om van 11:00 tot 13:00 uur het glas te komen heffen op deze mijlpaal.
