Dit weekend viert de EHBO afdeling Eerde haar 50-jarig jubileum. Zaterdag is er een receptie van 18.00 tot 19.30 uur in de Brink, daarna is er een feestavond voor de leden. Hoog tijd om voorzitter Wim Steenbakkers (54) uit te nodigen op het bankje.

Dat Wim in het bestuur terecht zou komen van de EHBO Eerde is eigenlijk niet verrassend te noemen. Vader Bert heeft ook in het bestuur gezeten, en zijn broers Jo en Jos zijn beiden ook lid. Maar dat dit al gebeurde op een zeer jonge leeftijd, hij was net 22 toen hij in 1976 de voorzittershamer overnam, is dat wel. “Toen had ik ook al in me om mensen hulp te verlenen”, verteld Wim nu.

Op dit moment telt EHBO-Eerde 65 leden. Dat is veel? “Dat is enorm veel, ja”, zegt Wim trots, “verenigingen in de buurt zijn daar jaloers op.”

Wim is een manusje van alles binnen de vereniging. Zo was hij de eerste in de gemeente Veghel die slaagde voor de cursus AED, oftewel de Automatische Externe Defibrillator, een apparaat dat levens kan redden. “Daar ben ik trots op. Er hangen er nu vier in Eerde, de vijfde is op komst.” Verder is hij bijna altijd present als er les wordt gegeven in De Brink, dat gebeurt tussen oktober en april. Ook wordt hij wel eens gebeld door een verontrustende ouder, als er iets gebeurd is met zoon of dochter. “Dan geef ik ze een advies waar ze verder mee kunnen”, aldus Wim.

Een van de leukere dingen van de vereniging zijn de (buiten)oefeningen. Wim: “Zo was er lang geleden eens een grote oefening van het Rode kruis hier in de bossen. Er was een vliegtuig neergestort op de vlagheide en wij moesten als EHBO-ers voor slachtoffer spelen. Ik moest boven in die boom (wijzend naar de nu gespleten, omgevallen boom tegenover het bankje) gaan liggen en kreeg het plaatje ‘dood’ opgespeld. Let wel, toen stond die boom nog gewoon rechtop, en lag ik op een behoorlijke hoogte op een paar takken. Ze hebben flink moeten klimmen voor dat ze bij me waren.”

We pakken, met op de achtergrond het geluid van de sirenes van een ziekenwagen, nog een bakje koffie op een mooi opgeknapt bankje. Daarvoor onze hartelijke dank!

Dan nog even terugkomend op die oefeningen buiten de deur. Zo stond, dat moet vorige zomer ergens geweest zijn, uw redacteur te kijken naar de naweeën van een klein ongelukje, een aanrijding, op de rotonde Eerdsebaan/Kapelstraat. Daar stond, heel toevallig, ook Wim bij, en nog wat anderen. Daar werd toen verteld dat er de avond daarvoor in café ’t Hooghuys een behoorlijk vechtpartij (‘Heb jij daar niets van gehoord?’) moest zijn geweest. Politie erbij en zo, je kent dat wel. Jos Zegers zou zwaar gewond zijn, het was goed raak. Terwijl uw redacteur al stond na te denken wat hiermee te doen, dit was tenslotte groot nieuws, kwam drie tellen later de aap uit de mouw: hier was spraken van een collectief grapje, het betrof slechts een EHBO-oefening...

Niet alleen Wim is heel actief binnen de EHBO-vereniging, ook zijn vrouw Joke, tevens de secretaris, doet van alles. “Zij verzorgt al vele jaren de EHBO-lessen voor groep 8 op de basisschool hier, en nog steeds met veel plezier. Het leuke is dat sommige van die leerlingen jaren later ook lid worden van onze vereniging, dat is grappig.”

Als we op het punt staan het interview af te sluiten, belt zijn vrouw op. Of Wim naar huis wil komen, want hij moet nog naar een of ander feestje. Waar zou een voorzitter zijn zonder zijn secretaris...

Als laatste tip wil Wim nog aan iedereen meegeven dat “mocht je getuigen zijn van een ongeval of iets dergelijks, niet in paniek raken en altijd 112 bellen, want niets doen is altijd verkeerd”.